444 دفعه

 تالاب قوریگل به عنوان يكی از تالابهای بين المللی حفاظت شده كشور به ثبت رسيده است. آب اين درياچه بيشتر از رودها و آبراهه‎هاى فصلى و سيلابى و به مقدار کمتر از طريق چشمه‎هاى زيردرياچه تأمين می شود و شيرين است.درياچه و آب راکد قوری گل، در کنار جاده ترانزيتی تبريز- بستان آباد در فاصله 45 کيلومتری شرق تبريز و 15 کيلومتری غرب بستان آباد، در ميان کوهها و ارتفاعات شرقی گردنه شبلی در يک گودی واقع شده است. اين درياچه در ميان مردم محل به نام قوری گل (استخر خشک)، دوری گول (استخر آب زلال) و قويل گول (استخر و گودال ژرف و عميق) معروف است.

طول و پهنای قوری گل، 4 کيلومتر و مساحت آن 16 کيلومتر مربع است و ژرفای اين درياچه - که تمام سال آب دارد- در عميق ترين نقطه به 13 متر می رسد. آب اين درياچه شيرين و در صورت تصفيه قابل شرب می باشد. در حال حاضر اين آب برای آبياری کشتزارهای روستاهای پيرامون درياچه يعنی روستاهای ارشتناب، رامناب و يوسف آباد، به مصرف می رسد.

اطراف درياچه را مرتع، چمنزارها، مزارع و کشتزارهای متعددی فراگرفته و به علت وجود هوای مطبوع در تابستانها، يکی از مراکز استراحت و تفريح مردم تبريز می باشد. هم چنین برای استفاده بهينه از شرايط طبيعی و گردشگری، تفرجگاهی در جنب اين تالاب احداث شده و در خدمت مسافران است.
 قوريری گل که امروز در رديف آبهای راکد آذربايجان است، دارای قدمتی تاريخی است. اين تالاب برای بسياری از پرندگان مهاجر از نظر زيستگاهي حائزاهميت بين المللی است .

تالاب بين المللی قوری گل دردهه های قبل محل عبور و زيستگاه قوچ وميش ارمنی به عنوان يكی ازگونه های نادر بوده ولی به دليل توسعه شهری و ايجاد صنايع، اين ويژگی ازدست رفته است. ازحيات وحش تالاب قوری گل در زمان حاضر می توان به پستاندارانی چون جربيل ايرانی، موش كشتزار، موش مغان، گرگ، روباه وسمورسنگی اشاره كرد. حدود 92گونه پرنده نيز در تالاب بين المللی قوری گل شناسايی شده كه مي توان از اردک سرسفيد، اردك مرمری، اردك بلوطی به عنوان برخی ازآنها ياد كرد كه در رديف گونه های جانوری درحال تهديد به انقراض تلقی می شوند. همچنين بيش از280 گونه گياهی درتالاب بين المللی قوری گل تشخيص داده شده است.

گياهان غوطه ور در آب تالاب به عنوان يكی ازجذاب ترين بخش ها نيزشامل گونه هايی چون بارهنگ آبی، آلاله آبی، قوشاب شانه ای، انواع جلبك وفيتوپلانكتون است.