طولانی ترین باند پروازی دنیا مربوط به فرودگاه کامدو بانگدا (Qamdo Bangda) در چین می باشد که ۵/۵ کیلومتر طول دارد.

باند پرواز

برای مشاهده مطالب و تصاویر گردشگری به  کانال راهنماسفر مراجعه کنید.

یکی از جاذبه های جدید کشور چین که قرار است توسط شرکت معماری به نام هیم دوتان ساخته شود  پل شیشه ای شفافی است که در استان "هونان" ساخته شده دو صخره کوهستانی را به یکدیگر متصل می‌کند. همچنین نوعی طناب فنردار برای علاقه مندان به پرش بانجی در وسط این سازه قرار می گیرد که مرتفع ترین طناب فنردار برای این ورزش، بر روی کره زمین خواهد بود. این پل با ایمنی بیشتری ساخته شده و در هنگام افتتاح اولیه یک ماشین سنگین شاسی بلند از روی آن عبور کرد و تعدادی داوطلب تلاش کردند با پتک استحکام شیشه های کف پل را بیازمایند و هیچ صدمه ای به پل وارد نشد. پل ژانگجیاجی جدیدترین و شگفت‌انگیزترین گذرگاه شیشه‌ای است که در طی چند سال اخیر در چین ساخته شده است. پل شیشه‌ای ژانگجیاجی طوری طراحی شده که تا حد ممکن نامرئی باشد؛ پل سفیدی که در ابرها محو می‌شود.

این پل، بلندترین و طولانی ترین پلی است که کف آن شیشه ای ‏است. طول آن ۴۳۰ متر است که بین دو قله کشیده شده است، عرض آن نیز شش متر است و از ۹۹ پنل شیشه ای ساخته شده ‏است وفاصله آن تا زمین نیز ۳۰۰ متر می باشد بنابراین وقتی به روی آن راه می روید می توانید احساس کنید که در آسمان ‏مشغول به راه رفتن هستید. ‏ ‏اگر به بلندی علاقه مند هستید و دنبال هیجان می گردید نباید آن ‏را از دست بدهید. ‏‏در بهترین حالت فقط روزی ۸۰۰۰ نفر اجازه دارند تا از روی  پل شیشه ای رد شوند و بهتر است تا هربار فقط ۶۰۰ نفر روی این پل ‏باشند هرچند این پل ظرفیت ۸۰۰ نفر را نیز دارد. ‏ احتمال می رود که این پل شیشه ای بدترین وسیله تفریح درجهان نام بگیرد، هرچند کارگران آن آموزش های ویژه دیده اند تا به کسانی که مایل به عبور از این پل هستند، خدمت رسانی کنند.

کوه چان بای شان نخستین کوه شمال شرقی چین نامیده می شود. در طول تاریخ مردم شمال شرقی همواره در اینجا زندگی می کرده اند و نیز منشا قوم "من" بوده است. از این رو در سلسله چینگ، شمال شرقی "زمین مقدس" شمرده می شد. کوه چان بای شان به مکان گردشگری، منشا ملت "من"، کوه مقدس قوم کره شهرت دارد.

در سال 1980 کوه چان بای شان در فهرست مناطق حفاظت شده بین المللی سازمان ملل قرار گرفت. این کوهها به دلیل دارابودن جنگل های بیکران،حیوانات گرانمایه و نادر در جنگل ها ثبت شد.کوه چانگ بای شان اکنون از نواحی مهم دیدنی چین میباشد.مناظر زیبای کوه چانگ بای شان عبارتند از استخر تیان چی، جنگل یوه هوا، جنگل زیر زمینی، درختان سرو زیبا، دره بزرگ، باغ کوهستانی، قله اصلی کوه، چشمه گرم، دهانه هی فونگ، جنگل سنگ های اسفنجی.

این کوه محل تولید کالاهایی چون جینسنگ (نوعی گیاه دارویی)، چرم سمور و شاخ پوشیده از موی ریز گوزن نر (که کاکرد داریی دارد) میباشد. در این کوه جانوران و گیاهان نادر فراوانی وجود دارد که از میان آنکه می توان به گیاهان و درخت های زیبای سرو، انگور کوهستانی، قارچ وحشی، ازالیا و حیواناتی چون ببر مانچوریان و درنای تاج سرخ اشاره نمود.

 

 

 

 

 

 

 

از مکان های دیدنی چین دره جیوژایگو یا پارک ملی جیوژایگو به مساحت ۷۲ هزار هکتار در شمال سیچوان و درجنوب غربی چین است.سرزمین افسانه‌ای که به آسودگی در دل کوهستان‌های آبا در تبت واقع در شمال غربی ایالت سیچوان قرار گرفته است. دره و رود جیوژایگو هفتمین میراث زیبای طبیعی جهان و از دیدنی های کشور چین از دید یونسکو شناخته می‌شود. دره جیوژایگو یکی از مناطق حفظت شده ‌است که دارای چندین آبشار و دریاچه است و حدود ۱۴۰ گونه پرنده و نیز شماری از گونه‌های گیاهی و جانوری در خطر انقراض در این دره وجود دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به بز کوهی سیچوان و پاندای بزرگ اشاره کرد. این منطقه در سال ۱۹۹۲ به عنوان مکانی طبیعی در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

دریاچه ها و آبشارهای منطقه از مناظر بسیار جذاب آن هستند. قابل‌توجه‌ترین ویژگی این منطقه زیبا، آب شفاف و زلال رود است که با انعکاس تصاویر زیبای اطراف در آن طیف گسترده‌ای از رنگ‌های طبیعت را در برابر چشمان شما به نمایش می‌گذارد.دیدنیها چین بدون تردید مشابه این ترکیب رنگ‌های طبیعی و زیبایی‌های آن را در هیچ جای دنیا نخواهید یافت. اگرچه می‌توان دیوار چین را بزرگ‌ترین مقصد گردشگران در چین از جنبه تاریخی دانست، اما باید اذعان داشت منطقه جیوژایگو اصلی‌ترین هدف گردشگران برای بازدید از مناطق طبیعی در کشور چین محسوب می‌شود. مردم چین اعتقاد دارند این منطقه یکی از شگفتی‌های طبیعی جهان به شمار می‌رود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شهر گویلین بی شک یکی از زیباترین و چشم نوازترین شهرهای پهناورکشور چین است. این شهر در کنار رودخانه لی در جنوب چین قرار گرفته  و جنگل های سرسبز و طبیعت فوق العاده چین آن را احاطه کرده اند. علیرغم گرایش روزافزون چین به غرب و فرهنگ غربی، گویلین همچنان تاریخ غنی خود را حفظ کرده است. این منظقه برای مناظر ‏زیبا و ساختار کارست سنگها و صخره ها معروف است‎.‎‏ ‏

تاریخ شهر گویلین چین به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش میرسد طوری که در آن شهرستان بناهای تاریخی، طبیعی با دخالت و ساختار معماری باستانی ساخته شده اند.در این شهر خرابه های یک مجموعه باستانی( سلطنتی) که متعلق به سلسله مینگ میباشد،به چشم میخورد ودر سمت جنوب آن قرارگرفته است. دروسط شهر گویلین یک معبد بودایی خودنمایی می کند.تپه خرطوم فیل، رودخانه شکوفه های هلو، و آبشار گودنگ نیز جزء جاذبه های دیدنی و توریستی این شهربوده اند. گویلین از صخره های متشکل از کارست‎ ‎‏(پدیده خوردگی در سنگ) ، شالیزار های پله کانی برنج و ‏رودخانه هایی تشکیل شده است که قرنها تاریخ چین را شکل داده اند.

با اینکه شهر گویلین در میان دو رودخانه و چهار دریاچه محصور شده است، اما جاذبه اصلی اینجا رودخانه لی ‏است، همان که بر روی سکه چینی هم نقش بسته است. مسافران میتوانند سوار بر قایق های بامبو در ‏طول مسیر رودخانه، ‏Reed Flute Cave‏ ‏‎ ‎یا ‏‎ Elephant-Trunk Hill‏ را تماشا کنند. بیشتر مکان ‏های دیدنی در کرانه رود لی بیش از هزاران سال قدمت دارند.‏‏

هر ساله 12 میلیون گردشگر از این منطقه بازدید میکنند و گویلین به عنوان مشهورترین مقصد ‏گردشگری در چین شناخته میشود. در مرکز شهر هتل های مدرن به سبک غربی آماده پذیرایی از موج ‏گردشگران هستند. در بیرون شهر اما میتوان ردپای تاریخ 2000 ساله را دید.‏‏ ‏ اگر قصد دیدار از شهر گویلین را دارید اوایل سال برای این سفر برنامه ریزی کنید چرا که تابستان این منطقه ‏بسیار شلوغ و پر از توریست است. غذاهای گویلین که بیشتر با برنج درست میشوند ، معمولا تند و ‏بسیار خوشمزه هستند.‏‏‏ ‏

 

 

 

 

 

 

 

طراحی و معماری شهر ممنوعه آثار برجسته و بی همتایی است که نشاندهنده فرهنگ و سنت دیرینه این کشور و دست‌آوردهای برجسته صنعتگران در زمینه معماری در 500 سال گذشته است و دربجینگ (پکن) پایتخت این کشور قرار دارد.شهر ممنوعه بزرگترین مجموعه کاخ باقیمانده در جهان است که در دوره سلسله مینگ 100 هزار صنعتگر و یک میلیون کارگر در ساخت این شهر عظیم به خدمت گمارده شدند تا بزرگترین و کامل‌ترین مجموعه معماری‌های جهان را بسازند.

اشیا و کشفیات باارزش در شهر ممنوعه حفظ شده و شمار آنها به حدود یک میلیون قطعه می‌رسد که یک ششم کل کشفیات چین را شامل می شود.

طرح کلی، دامنه، شیوه معماری، رنگ و تزیینات همه نمایانگر امتیازات خاندان و درجه بندی است. 3 قصر این مجموعه یعنی قصر تای حه، قصر جون حه و قصر بایو حه که توجه گردشگران را بیشتر جلب می کند، محل اعمال قدرت امپراتوری امپراتوران و بر پایی مراسم پرشکوه است. قصر تای حه، مرکز تمام شهر ممنوعه و تخت سلطنتی طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می‌شود. این قصردارای مجلل‌ترین معماری در شهرممنوعه ‌است. در فرهنگ چین، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور «پسر آسمانی» اژدهای حقیقی نامیده می‌شود. درون قصر تای حه در بالا و پایین با حدود ۱۳ هزار شکل اژدها تزیین شده‌است.

تعداد قصرها و اتاق‌ها در شهر ممنوعه بسیار زیاد است. به اعتقاد پیشینیان چینی، اقامتگاه امپراتوران آسمانی دارای ۱۰ هزار اتاق است و امپراتورانی که پسر امپراتور آسمانی دانسته می‌شدند باید خویشتندار بوده و نمی‌بایست از شمار اتاق‌های امپراتور آسمانی تجاوز می‌کردند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مجسمه غول پيكر بودای لشان از جاذبه های گردشگری چین است که  در کوهستان امی و در کنار یک رودخانه قرار دارد و از سنگ تراشیده شده است. این پیکره در سی چوان یکی از شهر های دیدنی چين بنا شده و بزرگترين پيكره سنگي بوداي موجود در جهان است که نخستین پرستشگاه بودایی بوده است و یکی از مهم ترین مکان‌های مقدس بودائیسم است.

بوداي لشان مجسمه اي است در هيئت می تریا ، پابرهنه با گوش هايي آويزان، موهايي آراسته به صورت مارپيچ و گيس مانند، قفسه سينه اي برآمده و در معرض نمايش و دستاني که روي زانوان تكيه داده شده است. طول این مجسمه غولپیکر 71 متر و فاصله دو شانه آن 28 متر است . ناخن انگشتان پای او به قدری بزرگ است که افراد بسیاری می‌توانند به راحتی روی آن نشست و برخاست کنند.

 این تندیس که به آن سد هم گفته می‌شود، در محل تلاقی دو رودخانه و در دل رشته کوه شهر لشان ساخته شده است و به کوه بودا نیز مشهوراست.بر همین اساس ضرب المثل محلی وجود دارد که می‌گوید: کوه یک بودا است و بودا یک کوه است.

ساخت «بودای نشسته» در سال 713 میلادی به رهبری یک راهب چینی آغاز شد ولی با مرگ وی به دلیل نبود بودجه کافی، کار متوقف شد تا این که حدود 70 سال بعد یک فرمانده نظامی حامی پروژه شد و ساخت مجسمه توسط شاگردان راهب چینی در سال 803 پایان پذیرفت.

بودای غول پیکر لشان در سال ۱۹۹۶ در میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

لینک های ویژه