فیروزه نیشابور
قطعاً تا به حال اسم فیروزه نیشابور را شنیده اید، که بسیار زیبا و معروف است. این سنگ از معادن فیروزه در نیشابور استخراج می‌شود، که معدن اصلی در شهرستان بزغان در 53 کیلومتری شمال غرب نیشابور و در چهار کیلومتری روستای معدن علیا قرار دارد.
این معدن، قدیمی‌ترین معدن فعال فیروزه جهان است که از دو هزار سال پیش، از آن سنگ فیروزه استخراج می‌شود، و سالانه 19 تن ظرفیت تولید دارد.
تعدادی از نمونه های طبیعی و تاریخی فیروزه نیشابور در موزه های لندن و همچنین زمین شناسی تهران نگهداری می‌شود.

 «افلاك نما» كه اولين بار در سال 1302 شمسی (1923 میلادی) توسط يك شركت آلمانی ابداع شد، مكانی است با سقفی به شكل گنبد با سالنی كه معمولا در مركز آن تجهيزات نوری و كامپيوتری، نصب می شود و با استفاده از مجموعه‌ای از نورافكن ها و عدسی ها، آسمان، صورت فلكی و ستارگان، بر سقف كروی به نمايش درمی آيد و تصاوير بديعی از كرات وستارگان به صورت جلوه‌های ويژه بازسازی ميیشود، آنچنان كه تماشاگران خود را كاملا در فضای نامتناهی احساس می كنند.

مجتمع اخترشناسی و افلاک نمای خیام یکی از بزرگترین طرح‌های علمی در ایران است.این مجتمع اخترشناسی و افلاک نما یکی از بزرگترین طرح‌های علمی و گردشگری ایران است. افلاک نمای خیام در نیشابور در نزدیکی آرامگاه خیام در حال ساخت می‌باشد و هنوز به بهره برداری کامل نرسیده‌است. افلاک نمای این بنا بزرگترین افلاک نمای خاورمیانه‌است.

این پروژه از سال ۱۳۷۹ به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان واگذار گردیده‌است که تاکنون بیش از ۸۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته‌است.

در شمال شهر نیشابور ، تنگ دره ای قرار دار که از گذشته های دور آن را به نام  دره هفت غار می شناسند. البته در واقع غاری وجود ندارد بلکه ۷ تنگه هست که به نام ۷ غار معروف شده است. زیبایی و کم نظیر بودن و همچنین دم دست بودن این دره باعث شده که هر سال این منطقه بازدید کننده زیادی داشته باشد. آب و هوا و مناظر طبیعی این منطقه آن را به یکی از اصلی ترین ییلاقات نیشابور تبدیل کرده است. یکی دیگر از جاذبه های این منطقه رنگ سرخ خاک رسی آن است که باعث رنگ آمیزی و جلوه ای خاص شده. این دره در هر فصلی زیبایی های خاص خودش را دارد ولی در بهار و پاییز فوق العاده است.

این دره با تنوع و دگرگونی خود، اشتیاق دیدار را در بازدیدکنندگان افزایش می‌دهد زیرا به دلیل فرسایشی بودن و شیب تند آن هرساله پس از بارش‌ها شکل جدیدی به خود می‌گیرد و آبشارهای بزرگ وکوچکی را ایجاد می‌کند و مرتبا دچار دگرگونی می‌شود. پس به یاد داشته باشید که سفر به این منطقه هرگز برای شما تکراری نخواهد بود.

مسیرهای متفاوتی برای دسترسی به دره هفت غار وجود دارد که آسان‌ترین آن مسیر روستای باغرود است که پس از ده دقیقه کوهپیمایی می‌توان به ابتدای این دره در ارتفاع ۱۵۰۰ متری رسید. از جمله مسیرهای دسترسی دیگر می‌توان به خود روستای غار اشاره نمود.

پس از عبور از دره و زیبایی‌های آن به مدت تقریبا دو تا سه ساعت، به منطقه‌ای باز و به سرچشمه اصلی رودخانه در ارتفاع ۱۹۰۰ متری خواهید رسید. لازم به ذکر است که برخلاف سرد و گوارا بودن آب این چشمه، املاح زیادی در آب وجود دارد.

فراموش نکنید که این دره علی‌رغم زیبایی و مهربان بودن، برخی اوقات در مواقعی که بارندگی زیاد است، امکان خطراتی وجود دارد.

 

 

قدمگاه نیشابور در بستری کوهستانی و در دامنه جنوب کوه بینالود و رو به دشت نیشابور واقع شده است. این باغ را زمانی به شاپور کسری و زمانی به حضرت علی(علیه السلام) و سپس به حضرت رضا (علیه السلام) نسبت داده‎اند.
 در ضلع شرقی بقعه نیز چهار طاقی کوچکی قرار دارد که از چشمه‎ای جوشان حفاظت می‎کند. روایت است سال 200 هجری قمری حضرت رضا (علیه السلام) که از مدینه عازم مرو بودند، در این مکان توقف کرده و هنگامی که خواستند با خاک تیمم کنند، آبی جاری پدید آمد و به میمنت آن را چشمه حضرتی می‎نامند. این وقایع مهم، این مکان را به مکانی مقدس در کنار مسیر مشهد تبدیل کرد که در دوره‎های مختلف مجموعه‎ای میان راهی شامل: کاروانسرا، آب‌انبار، حمام و مکان‎هایی جهت اطراق زائران و مسافران در حاشیه خیابان شکل گرفت.
شکل اصلی باغ کنونی در دوران صفوی و به دستور شاه عباس اول احداث شد و در دوره‌‌های بعدی در زمان شاه سلیمان صفوی و در دوران ناصرالدین شاه قاجار مرمت‎هایی صورت پذیرفت. در قدمگاه آثار تاریخی دیگری غیر از باغ و بقعه آن وجود دارد از جمله: دو کاروانسرا، آب انبار، چاپارخانه، و گرمابه که از دوره شاه عباس اول به بعد ساخته شدند، اما کاروانسرای دوره شاه عباس و چاپارخانه از میان رفته‌اند و آنچه اکنون باقی است یک کاروانسرا و یک گرمابه است.کوشکی هشت ضلعی نیز، در مرکز باغ قرار دارد.
آبیاری باغ از طریق دو قنات، که قنات اولی، قنات اصلی از سمت بالا ده و قنات دوم از سمت پایین ده که در میانه باغ به قنات اولی می‎پیوندد صورت می‎گیرد که در حال حاضر قنات دوم جایگزین چشمه اصلی (چشمه حضرتی) می‎باشد. سردر ورودی باغ با پلکانی در دو طرف در خارج از مجموعه به فضای محصور باغ مرتبط می‎شود و با آبنمایی در مرکز و کرتهای درختکاری شده به بقعه منتهی می‎شود.

روستای بوژان یکی از روستاهای پلکانی ایران است که در دامنه کوه ایجاد شده است.این روستا به عنوان یک تفرجگاه مهم نزد ساکنان نیشابور شناخته می شود.آنچه که به محض ورود به بوژان به چشم می آید، ساختار خانه های روستا می باشد که بر روی شیبی ملایم، به صورت متمرکز و  پلکانی شکل گرفته و زیبایی خاصی را به آن بخشیده است. خانه های روستا بر روی یکدیگر قرار دارند و  اگر از داخل معابر روستا به خانه ها نگاه کنید، آنها را به شکل آپارتمان هایی می بینید که بدون پیروی از نظم خاصی در کنار یکدیگر چیده شده اند. اولین خانه در پای کوه شکل گرفته و آخرین خانه بر بلندترین نقطه ساخته شده است.

بوژان در میان ساکنان شهر نیشابور و به گویش اهالی نیشابور، بُژ یا بِجُو نامیده می شود و بوژان در این گویش به معنای رشد کرده به کار می رود.
برخی دیگر می گویند به دلیل وجود گیاه بوژانه در این منطقه نام بوژان را بر این روستا گذاشته اند. این گیاه برگ های ریز و کوچک، ساقه ی بلند و بوی تندی دارد و برای جلوگیری از پوسیده شدن لباس ها توسط موریانه، این گیاه را داخل آنها می گذارند. از سوی دیگر می توان ریشه ی بوژان را در لغت بوران جستجو کرد. بوران به معنی باد شدیدی است که زمان بارش برف دانه های برف را جابه جا می کند و احتمالا این اسم را به خاطر هوای کوهستانی و سرد روستای بوژان به آن داده اند.
 
در فرهنگ دهخدا و معین، بوژ به معنی گرداب، سیلاب سهمگین یا تب سنگین بدن آمده است. در برخی منابع کلمه ی بوژنه به معنای غنچه و شکوفه ی درخت به کار می رود و اهالی بوژان نیز به غنچه بوژ می گویند. در این صورت از ترکیب پسوند “ان ” با بوژ می تواند به مکان سیلاب های سهمگین یا  محل پر از شکوفه و غنچه اشاره داشته باشد.
از  پسوند بوژان برای نامگذاری چشمه ساران یا مرغزاران نیز استفاده می کنند و احتمال می رود که به دلیل سرسبزی منطقه و وجود چشمه های فراوان، نام بوژان را بر آن گذاشته باشند.
در نزدیکی روستا، رودخانه ای جریان دارد که بر طراوت طبیعت می افزاید و یکی از جوان ترین رودخانه های جنوبی رشته کوه بینالود است. این رودخانه با عنوان رودخانه بوژان شناخته می شود و از کوه هایی نظیر گودزرد، بوژان و سیاه خانی سرچشمه می گیرد. طول رودخانه بوژان حدود ده کیلومتر است و در مسیر آن آبشارهای کوچک و بزرگی نیز قرار دارند.یکی از این آبشارها، آبشار بوژان است که در ۶ کیلومتری روستا و در انتهای دره ای بزرگ موسوم به دره بوژان قرار دارد و برای رسیدن به آن حدود ۲ ساعت پیاده روی در حاشیه رودخانه لازم است.
در بوژان و پیرامون آن دو آرامگاه وجود دارد که نزد مردم از قداست خاصی برخوردار هستند:
* آرامگاه مطهر امام زاده سلیم در شرق روستا، محل زیارت ساکنان روستای بوژان و روستای بوژآباد می باشد و  نسب ایشان به امام زین العابدین ( ع ) باز می گردد.
* امام زاده خواجه گل علی که در قسمت جنوب روستا با کمی فاصله از روستا واقع شده و فاقد مقبره می باشد. مردم روستا اعتقاد بسیاری به این امامزاده دارند.

چشمه های زیادی در روستای بوژان جاری هستند که از میان آنها می توان به چشمه اولنگ، چشمه آسیاب، چشمه لوش آب، چشمه کلاغ چینگ، چشمه شکر آب، چشمه بی در، چشمه آب محمود، چشمه گوری دره، چشمه باغ ملا، چشمه ار مرز، چشمه دراز آب، چشمه اویشک، چشمه مرغزاردره،سفید رود و … اشاره نمود.

در قسمت شمال شرقی روستای بوژان و در میان رشته کوه های بینالود، کوه هایی وجود دارند که بر زیبایی منطقه می افزایند. این کوه ها عبارتند از: قله شیرباد با ارتفاع حدود ۳۳۰۰ متر، گود زرد با ارتفاع حدود ۳۳۰۰ متر، کان مس با ارتفاع ۳۰۰۰ متر وقله ی سرچشمه ی مرغزار دره با ارتفاع بیش از ۳۱۰۰ متر که از میان آنها شیرباد به عنوان دومین قله ی بلند این رشته کوه به شمار می رود و به دلیل وزش بادهای سمگین در این منطقه نام شیرباد را بر آن گذاشته اند.

دره بوژان، دره شکراب و مرغزار دره که با کوه ها احاطه شده اند و رقص جویبارها و درختان بهشت را در خاطر رهگذران زنده می کند. در گوشه ای دیگر جاذبه ی طبیعی دیگری به نام تخت هلاکو خودنمایی می کند.

بسیاری برای جمع آوری گیاهان دارویی راهی بوژان و روستاهای اطراف می شوند و درمان بیماریها را در طبیعت جستجو می کنند. ریواس، سماق، زیره کوهی، آویشن، خارمشک و بسیاری گیاهان دارویی دیگر در کوهستان شمالی بوژان یافت می شود.

بافت مسکونی بوژان، در حاشیه رودخانه به صورت دو قسمت جدا از هم گسترش یافته است. در شرق رودخانه معبر اصلی روستا قرار دارد و در پیرامون آن کوچه ها بدون هیچ نظمی شکل گرفته اند. خانه های قدیمی هنوز هم در گوشه و کنار روستا وجود دارند اما خانه های جدید بیشتر به چشم می خورند. بعضی از خانه ها در داخل مزرعه یا باغ هستند و همین امر موجب تقویت گردشگری در بوژان شده است. چندین محله در این روستا وجود دارد که از میان آنها می توان به محله ی بالاده، بازنشان، کال عرب، کال وازه، باغ کهنه، کوچه حاجی شاه و محله میان اشاره نمود.

صنایع دستی تولید شده توسط زنان روستا نیز طرفداران خاص خود را دارد. زنان در این روستا به قالی بافی و فرت بافی مشغول هستند و محصولات خود را به گردشگران ارائه می کنند.فرت بافی یا تن بافی به هنر بافت و تهیه ی چیزهایی از قبیل حوله، چادر شب، سفره، بقچه و… گفته می شود که نخ مورد نیاز آن در نتیجه تابیدن پشم با دستگاه نخ ریسی تولید می گردد.

از غذاهای محلی بوژان میتوان به  بلغور شیر، کشک، کوکو قارچ، کله جوش، حلوای محلی، فطیر مسکه، نان تفدون، انواع آش، کباب، خورشت و آبگوش اشاره کرد.

خاک بوژان سیاه و سرخ، دارای سنگ ریزه و بسیار حاصلخیز است به گونه ای که هر نوع گیاهی در آن فرصت رشد می یابد. وجود آب و هوای معتدل کوهستانی نیز به رشد این گیاهان کمک می کند و سرسبزی و خرمی را برای بوژان به ارمغان می آورد.

در روستا حیوانات بسیاری وجود دارند اما در اطراف آن و به طور کلی در رشته کوه های بینالود حیواناتی از قبیل  قوچ، میش، عقاب، پلنگ، گرگ، شغال و روباه نیز یافت می شود.
برای اقامت در این روستا می توانید با همراه داشتن کارت شناسایی معتبر از خانه معلم و یا سوییت های محلی استفاده کنید. همچنین می توانید در نیشابور و در هتل ها و مهمانسراهای این شهر اقامت داشته باشید. اگر دوست دارید کمپینگ در طبیعت را تجربه کنید می توانید در طبیعت بی نظیر بوژان چادر خود  را برپا سازی.

آدرس : استان خراسان رضوی، ۱۳ کیلومتری شمال شرقی نیشابور
راه دسترسی
برای رسیدن به این روستا به نیشابور بروید و پس از گذر از این شهر وارد راه آسفالته ای شوید که به بوژان منتهی می شود و در مسیر از کنار روستاهای حمیدآباد و فوشنجان و حصار بوژان، نیز می گذرد.

 


دهکده چوبین نام محلی است که در یکی از روستاهای نیشابور به نام محمدآباد آقازاده در استان خراسان رضوی واقع در شمال شرقی ایران ساخته شده است. این دهکدهٔ چوبی کم نمونه و بی همتا در ایران به وسیله مهندس حمید مجتهدی از نوادگان محمد کاظم خراسانی ساخته شده و یکی از دیدنی‌ها و تفرجگاه‌های نیشابور می‌باشد.

حمید مجتهدی بعد از اتمام تحصیلات دبیرستانی، برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت. او رشته ی مهندسی عمران با گرایش سازه‌های مقاوم در برابر زلزله را در دانشگاه برکلی کالیفرنیا به اتمام رسانید و در سال ۱۳۶۰ هجری شمسی به دیار خود بازگشت و املاک و اراضی خود خود را احیا کرد. مهندس مجتهدی با توجه به رشته تحصیلی اش اقدام به ساخت مسجدی چوبین کرد و دهکده ای را بنا نهاد که مسجد آن اولین مسجد چوبی مقاوم در دنیاست و از شاهکارهای معماری دنیا محسوب می شود. این مرد بزرگ، در سال ۱۳۹۲ داره فانی را وداع گفت و در زادگاهش روستای محمد آباد آقازاده و در ضلع شمالی مسجد چوبین به خاک سپرده شد.

نام «دهکده چوبین» برخاسته از ویژگی منحصربه‌فرد سازه‌های آن در استفاده کامل از چوب و بکارگیری روشی نوین در ساخت بناهای آن که برخاسته از پیشینه تاریخی – فرهنگی و متناسب با امکانات و قابلیت‌های اقلیمی وجغرافیایی منطقه است، می‌باشد. دیدنی‌های این دهکده شامل مسجد چوبی، موزه و کتابخانه، رستوران، فروشگاه و نانوایی، آلاچیق، سوئیتها، فضای سبز و اکوسیستم زیبای آن به همراه کشاورزی و دامپروری است.
برکه ای که از طریق چاه عمیق پر آب می شود نیز در داخل دهکده وجود دارد که آن را به پرورش ماهی کپور با تولید مثل طبیعی، اختصاص داده و اطراف آن را برای زیبایی محوطه درختان بیدی کاشته اند.برجی آجری نیز در دهکده است که وظیفه آن نگهداری منبع آب و تامین فضای سردخانه درون مجتمع است، همچنین کبوترخانه دهکده محسوب می شود.

در ساخت دهکده چوبین بیش از ۱۳ تن چوب به کار رفته است. مسجد اولیه روستا در سال ۱۳۲۵ با سقفی چوبی و دیوارهای کاهگلی بنا شده بود، اما باگذشت زمان و متروک شدن روستا، مسجد نیز تخریب شد. بعداز بازگشت مهندس مجتهدی به ایران و تصمیم ایشان به احیای روستا و املاک آن، در سال ۱۳۷۸ اقدام به ساخت اولین مسجد چوبی جهان با قابلیت تحمل ۸ ریشتر زلزله را در محل مسجد اولیه روستا کردند. این مسجد تک ایوانی است که کف ایوان آن را از خشت ساخته اند.
ساخت مسجد چوبین که به شکل کشتی وارونه است، دو سال به طول انجامید، دیوارهای آن دوجداره و مایل می باشد که بین آن ها اسکلت اصلی بنا به شیوه Two by Four یا Double L ساخته شده. مایل بودن دیواره ها انتقال وزن مناره ها را به زمین ساده تر می کنند.

مسجدبه گونه ای ساخته شده که نیازی به ستون ندارد. داخل مناره ها نردبانی جهت راه یابی به بالاترین قسمت مناره وجود دارد و در قسمتی که مناره و سقف بهم متصل می شوند یک کانال برای تهویه هوا قرار دارد و هوای گرم و نامطبوع را خارج و هوای خنک و پاکیزه ازطریق بادگیری که در سقف قرار دارد، وارد فضای داخلی مسجد می شود.
نکته جالب توجه آن است که تمام تزئینات مسجد، کابینت ها، دیواره ها و حتی سینی های آبدارخانه مسجد از چوب ساخته شده است. دیواره های خارجی دارای شش کتیبه از آیات قرانی  و دیواره های داخلی آن مزین به هفت کتیبه است که همه آنها با چوب درختان گردو و توت قاب شده اند.

پایین تر از مسجد رستورانی هشت ضلعی زیبا با دیوارهای مشبک و مقاوم در برابر زلزله در دو طبقه ساخته شده که طبقه اول رستوران و طبقه دوم آن مکانی برای تجهیزات گرمایی و سرمایی رستوران است. مساحت این رستوران ۲۰۰متر مربع و آماده پذیرایی از حدود ۱۳۰نفر می باشد.
کف رستوران را با موزاییک و چوب طوری کنار هم چیده اند  که گویی بازمانده جنگلی قدیمی با انبوهی از درخت بوده است. میزو صندلی های چوبی در کنار دکور و تزیین رستوران و کف سازی خاص و جذاب آن، این حس را به مهمان القا می کند که وارد یک رستوران جنگلی شده است. رستوران دهکده بعد از مسجد زیباترین قسمت دهکده محسوب می شود.

کتابخانه و موزه ای چوبی به مساحت ۱۲۰ متر و در دو طبقه با سقفی شیروانی و دیوارهای دوجداره در کنار مسجد ساخته شده و  همانند مسجد، اسکلت بنا در بین دیواره دوجداره قرار گرفته است.

برای رفاه بازدیدکنندگان سوئیت هایی را در این مجموعه ساخته اند. این سوئیت ها در هماهنگی کامل با مجموعه هستند و امکان اقامت برای گردشگران را فراهم می آورند.
در محوطه این دهکده پیکر بزرگی از بانوی روستایی که سبدی نان بر سر دارد دیده می شود که اِلمان نانوایی دهکده و دودکش کاهگلی آن است. در این مکان دو تنور چوب سوز به طریق سنتی، تهیه می شود.

تعدا پنج واحد فروشگاه با اسکلت چوبی به شکل شش ضلعی ساخته شده که برای تزئین آن از دو جنس خاک مختلف بهره برده اند. سقف را با خاک رس و دیوارها را باخاک معمولی به صورت کاهگلی نماسازی کرده و جلوه ای زیبا و رنگی به آن بخشیده اند.

آدرس:نیشابور. محمدآباد. دهکده چوبین.

 

 

آرامگاه عمر خیام گیراترین نقطه گردشگری نیشابور و نمونهٔ برجستهٔ معماری نوین ایرانی است که طراحِّ آن هوشنگ سیحون بود و آن را در ۶ شهریور ۱۳۴۱ پایان داد. طرحش برگرفته از زندگی، زمانه و اندیشه‌های عمر خیام است که بر هر سه «ریاضی‌دان»، «اخترشناس» و «شاعر» بودنِ خیام استوار است و سازه‌های پیرامون آرامگاه، به پیشهٔ پدری خیام (خیمه‌دوزی) رویکرد دارد؛ ۲۲ متر بلندا دارد و در باغی در حومهٔ شهر نیشابور جای دارد که آرامگاه و مسجد محمد محروق نیز در آن برپاست که به‌عنوان یک امام‌زاده نزد مسلمانان شیعه گرامی داشته می‌شود.
محل آرامگاه  خیام، در باغی است که محل زندگی خیام در زمان حیاتش بوده است و مرقد امام زاده محروق نیز در آن واقع شده ،در این باغ دیدنی با مساحت 20 هزار متر مربع مجموعه ای از کتابخانه،موزه ، مهمانخانه و همچنین تندیسی از حکیم عمر خیام در محوطه ورودی نصب شده است.

عمارت آرامگاه خیام که همانند بناهای آرامگاه فردوسی و آرامگاه نادر توسط استاد سیحون طراحی و ایجاد گردیده به گونه ای بسیار ماهرانه و مهندسی و بنا به آرزوی خیام که دریکی از شعرهای خود آورده "کاش مزارم جای قرار میگرفت که برگ کل بر مزارم می ریخت " مهندس سیحون این آرزو را بر آورده و معماری بنا را از تداخل امام زاده و با تنظیم ارتفاع آرامگاه ،شکوفه های درختان اطراف بر روی قبر به زیبایی آن می افزاید. همچنین در معماری بنا بیست بیت از اشعار خیام  در کتیبه های لوزی شکل به خط  تعلیق استاد مرتضی عبدالرسولی در سال 1339  آورده شده است. به هرحال شعر و شاعری ، ریاضیات و علم نجوم در این عمارت توسط استاد سیحون به هم آمیخته  و نمادی از علومی را که عمر خیام در آن دست داشته  پدیدار گشته است.

آدرس : نیشابور - انتهای خیابان عرفان - ارامگاه عمر خیام شیرازی

 

فریدالدین عطار نیشابوری شاعر و عارف ایرانی در حدود سال ۵۴۰ هجری متولد و در سال ۶۱۸ درگذشت. عطار چنانکه از نامش پیدا است، در نیشابور دکان عطاری داشت. او که داروسازی و عرفان را از شیخ مجدالدّین بغدادی فرا گرفته‌بود، به کار عطّاری و درمان بیماران می‌پرداخت. آز آثار زبانزد وی می‌توان تذکرة الاولیا و منطق الطیر را نام برد. او در حمله مغول به نیشابور کشته شد.
آرامگاه عطار از بناهای دوره امیر علیشیر نوایی است و در سده نهم هجری ساخته شده است. بنای کنونی آرامگاه دارای هشت ضلع و گنبدی کاشی کاری شده و چهار در ورودی است. در نمای بیرونی آن چهار غرفه کاشی کاری شده تعبیه شده است و در وسط بقعه، قبر عطار و یک ستون هشت ترکی به ارتفاع ۳ متر وجود دارد. عطار چنانکه از نامش پیدا است، در نیشابور دکان عطاری داشت و در حمله مغول به نیشابور کشته شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.
در سال 1314 ه.ش انجمن آثار ملی اقدام به كاشیكاری و مرمت تزئینات آن نمود و محوطه ای زیبا در جوار بقعه سازماندهی نمود. آرامگاه عطار بنایی هشت ضلعی است كه گنبد آن كاشیكاری و مزین به گل و بوته و نقوش هندسی و كتیبه كوفی و معلقی می باشد. بر بدنه خارجی این بنا چهار ایوان ورودی ایجاد شده است, فضای داخلی آرامگاه نیز هشت ضلعی است.سنگ مزار عطار از نوع افراشته سیاه رنگی است كه بر روی آن اشعاری به خط ثلث نوشته شده است.

آدرس :  نیشابور - خیابان عرفان - آرامگاه عطار نیشابوری

 


 محمد غفاری معروف به کمال‌المُلک نقاش ایرانی (۱۲۲۴ کاشان- ۱۳۱۹ نیشابور) یکی از مشهورترین و پر نفوذترین شخصیت‌های تاریخ هنر معاصر ایران به شمار می‌آید وی با کشیدن تابلو تالار آیینه که در ادامه می بینید، از سوی ناصر الدین شاه به کمال الملک ملقب شد.

 آرامگاه کمال الملک در جوار آرامگاه عطار نیشابوری و در میان باغی در حومه شهر نیشابور واقع است و در سمت غرب آرامگاه خیام و به فاصله دو کیلومتری از آن واقع است. طراح این بنای یادبود هوشنگ سیحون است.

فوسهای متقاطع بنای آرامگاه کما الملک، "تاقهای چهاربخش" را که در معماری سنتی ایران بسیار دیده شده اند را تداعی می کنند. طراح با بهرهگیری خلاقانه از قوس و با پیچشی که در ایده کلی آن ایجاد کرده، به نتیجه ای متفاوت با هندسه ای پیچیده دست یافته است.تزیینات استفاده شده برای آرامگاه کمال الملک کاشی معرق است که نقوش آنها بسیار هنرمندانه بر روی سطوح منحنی نما بکار گرفته شدهاند و به سمت خط تقارن قوسها این نقوش کوچک و کوچکتر میشوند. به گفته طراح، کاشی معرق، معماری کاشان یعنی محل زادگاه کمال الملک را یادآور می شود.
فرم کلی بنا و تزیینات و همچنین رنگ کاشی ها، هارمونی بس عجیب با بنای مجاور یعنی آرامگاه عطار دارد، بطوریکه شاید بازدید کننده در بدو ورود به باغ و در نگاه اول آندو را دو جز از یک بنا درک کند!

سنگ مزار کمال الملک یکپارچه از سنگ گرانیت و با بافت خشن بوده و در قسمت بالای سنگ که مرتفع و زاویه دار تراشیده شده است، نقش برجستهای از کمال الملک توسط شاگرد ایشان مرحوم استاد ابوالحسن صدیقی حجاری گردیده است.

لینک های ویژه