يكي از زيباترين جاده‌ها و مناظر طبيعي استان سيستان و بلوچستان كه به دليل عدم معرفي، كمتر مورد بازديد قرار گرفته‌اند، جاده ای که شما را به کوه های مریخی می رساند. بعد ازچابهار حدود 40 تا 50 كيلومتر به سمت بندرگواتر، كوههايي در سمت چپ جاده نمايان مي‌شود كه به كوههاي مينياتوري يا مريخي معروفند.

کوه های مریخی چابهار جلوه ای شگفت انگیز از طبیعت ایران هستند که تصویری از مریخ را در ذهن تداعی می کنند. این کوه ها در زبان محلی به کالانی یا آریا شهرت دارند. زمانی که در کنار جاده چشممان به این شگفتی زیبای طبیعت می افتد گویی سیاره ای دیگر پیش رویمان قرار دارد و به راحتی می توانیم آن را لمس کنیم...

کوه‌های مریخی، رشته کوهی با رنگی بین سفید و طوسی است که ده ها کیلومتر به سمت شرق امتداد دارد. این کوه ها که قدمتشان به ۴ تا ۵ میلیون سال قبل باز می گردد، با تغییر نور روز، رنگ های متفاوتی به خود می گیرند. این رشته کوه، کوه هایی را با ارتفاع متفاوت در خود جای داده است. در جایی شاهد کوه های ۵ متری هستیم و در نقطه ای دیگر به ناگاه ارتفاع آن ها از ۱۰۰ متر هم تجاوز می کند. جالب ترین نکته ی این کوه ها سختی و مقاومت آن هاست به گونه ای که برای بالا رفتن از آنها باید تجربه ی صخره نوردی داشته باشید.

كوه‌هاي مريخي مناظري از کوههاي کره ماه را براي انسان تداعي مي‌کنند و جنس رسوبي آنها و همچنين فرسايش خاص كوهها موجب ايجاد شيارها و تراش‌هاي زيبايي شده است که گويي نقاشي ماهر آنها را به تصوير کشيده است. اين کوه‌ها كه چاک چاک هستند و شکل‌هاي نامانوس دارند و فاقد پوشش گياهي هستند و به خاطر غيرعادي بودن‌شان، در سال‌هاي اخير و در ميان گردشگران، به کوه‌هاي مريخي شهرت يافته‌اند، نمونه‌هاي بدبوم (بدلند)هستند که پديده بوم‌شناختي ويژه‌اي است.

رشته کوه‌هاي مريخي که فقط در مناطق جنوبي استان سيستان و بلوچستان واقع شده است، توانسته ترسيم‌گر يک جاذبه طبيعي زيبا باشد. اين کوه‌ها در زمان‌هاي گذشته به زيرخروارها خاک مدفون بوده و امروزه با گذشت زمان‏، مشاهده مي‌شوند. در اثر تغييرات جوي و آب و هوايي و باران‌هاي موسمي‏، خاک‌ها از روي آنها به دامنه‌ها ريخته شده و چهره اصلي اين کوه‌ها نمايان شده است.

کوه های مریخی  از منحصربه فردترین کوه های ایران می باشد که درلیست مراکزدیدنی سازمان میراث فرهنگی ثبت شده و در بین گردشگران خارجی و داخلی شناخته شده هستند. این منطقه قبلا زیر آب بوده، وجود انواع فسیل های حیوانات دریایی که در میان این کوه ها قابل دیدن است ثابت می کند.

کوه‌ های گل افشان چابهار جاذبه ‌ای حیرت انگیز ، نادر و منحصر به فرد طبیعی است که با دارا بودن پتانسیل ‌ها و امتیازات مخصوص به جاذبه ای برای جذب گردشگران در استان سیستان و بلوچستان شده است.
بزرگ ‌ترین و مشهورترین کوه های گل افشان در سیستان وبلوچستان و در شمال جاده کهیر در بندرتنگ ( جنوب جاده کهیر- زرآباد) قرار دارد. اين گل‌ افشان ها در 95 كيلومتري غرب بندر كنارك و در دشت كهير نرسيده به روستاي تنگ در زميني مسطح واقع شده .
این گل‌افشان مجموعه‌ای از چند تپه با ارتفاع متفاوت است که هم اکنون فقط یکی از آنها که شبیه آتشفشان است فعالیت می کند و بقیه ی تپه ها غیر فعال هستند.

کوه‌ های گل افشان چابهار

در بلنداي اين تپه‌ها، دهانه‌ هايي به قطر چند سانتي متر وجود دارد و از دهانه گل‌ فشان كه در حال حاضر فعال است، به طور متناوب گل خاكستري رنگ خارج شده و به سوي دامنه‌ها سرازير مي ‌شود.

کوه‌ های گل فشان چابهار

دوره تناوب اين پديده نادر و زيبا ده تا پانزده دقيقه است كه اين عمل با لرزش خاك همراه است و گاهي به هنگام خروج گل، صدايي همانند شليك تفنگ از آن به گوش مي ‌رسد.

کوه‌ های گل افشان بندرتنگ
همچنین اثرات شفا بخش این گل‌ها اثبات شده و در درمان بیماری‌هایی مثل دردهای مفاصل، ستون فقرات، بیماری‌های عصبی، تنگی عروق و انقباض‌های عضلانی موثر است .

کوه‌ های گل افشان سیستان بلوچستان

این گورستان خاموش و مرموز، در روستای باستانی تیس  با قدمت 2300 سال نزدیک شهر چابهار در استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته است. در این روستا، اعتقادات و باورهای مردم بلوچ با رازآمیزی و سکوت طبیعت و آثار باستانی به جای مانده، گره خورده و گورستان جن که بلوچ‌ها به آن جن سنط هم می‌گویند، یکی از همین راز‌هاست.

گورستان جن با سنگ‌های عظیم الجثه‌اش، مکانی فوق العاده جالب برای ماجراجویانی است که به دنیای ماوراالطبیعه علاقه دارند. گورستان جن یا همان جن سنط جایی است که سنگ قبرهای بزرگ و عجیبی دارد و این قبرها، افراد بومی آن منطقه را به این باور رسانده که این گورها محل دفن آدمیزاد نیست.

در این گورستان قبرها کنار هم روی سطحی صخره‌ای حفر شده اند که این شیوه حفاری سوال‌های زیادی را به وجود آورده که چه کسانی این گورها را حفر کرده اند یا چرا سطح سنگی را برای حفر کردن انتخاب کردند یا اینکه با چه وسیله توانستند روی سطح سنگی، گورها را حفر کنند. امروزه کندن سطح سنگی را با وسایل ابتدایی به سختی می‌شود انجام داد شاید به همین دلیل است که مردم محلی حفر این گورها را به نیروی مافوق بشر نسبت می‌دادند.

این گورستان عجیب روی تپه‌ای کم ارتفاع در پای کوه پیل بند قرار گرفته است. کنار همین گورستان که به قبرستان شماره 1 تیس مشهور است، قبرستان مردم روستا هم قرار دارد، اما گورهای این قبرستان بر سطح خاکی نرم حفر شدند.مردم این روستا با اینکه مردگان خودشان را در این گورستان دفن می‌کنند، خیلی مراقبند که شب گذرشان به گورستان جن‌ها نیفتد.چون بومی‌های این روستا معتقدند که وقتی هوا تاریک می‌شود جن‌ها بر سر مردگان خودشان مویه می‌کنند و هر کسی که شبانه گذرش به این گورستان افتاد مورد نفرین جن‌ها قرار می‌گیرد و بعد از چند روز با عذابی سخت می‌میرد.

 

لینک های ویژه